Ενημέρωση: Άρθρα - "Προκατασκευή: Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον. Τυποποίηση και Πιστοποίηση CE βάσει του Κανονισμού ΕΚ/305/2011". Γράφει η Μαρία Σερεμετάκη, Επικεφαλής Επιθεωρήτρια Δομικών Προϊόντων & Συστημάτων TÜV AUSTRIA HELLAS | TÜV AUSTRIA Hellas
 

Ενημέρωση

"Προκατασκευή: Παρελθόν, Παρόν και Μέλλον. Τυποποίηση και Πιστοποίηση CE βάσει του Κανονισμού ΕΚ/305/2011". Γράφει η Μαρία Σερεμετάκη, Επικεφαλής Επιθεωρήτρια Δομικών Προϊόντων & Συστημάτων TÜV AUSTRIA HELLAS
Άρθρα

31/03/2015

Η προκατασκευή είναι το μέλλον της αρχιτεκτονικής. Είμαι περήφανος που το 1910 έγραψα για την προκατασκευή, για την εξέλιξή της, κάτι που στο μεταξύ πραγματοποιήθηκε.

Πίστευα τότε πως πολύ σύντομα όλοι θα αποδέχονταν αυτόν τον τρόπο δόμησης. Τώρα όμως βλέπω πόσο αργά προχωρά αυτή η αλλαγή.

Η αδράνεια της ανθρώπινης καρδιάς είναι πολύ ισχυρή.

Σε μια περίοδο που όλα γύρω μας αλλάζουν, όχι μόνο οι τρόποι παραγωγής, αλλά και οι τρόποι σκέψης, ο άνθρωπος τείνει να προσκολληθεί σε ορατά πράγματα που κληρονόμησε από τους παππούδες του. Δεν εγκαταλείπει εύκολα. Γι’ αυτό η προκατασκευή δεν είναι μια ξαφνική επανάσταση, αλλά μια αργή διαδικασία που αφαιρεί το ένα μετά το άλλο τα κατασκευαστικά μέλη από τα χέρια του εργάτη και θα τα τοποθετεί στη μαζική βιομηχανική παραγωγή.’

          Walter Gropius, σε συνέντευξη, τέλη της δεκαετίας του ’50.

 

Η πρώτη αποτύπωση της τεχνολογικής καινοτομίας, της μεταστροφής της αρχιτεκτονικής σκέψης και της έκφραση της ριζοσπαστικής κατασκευαστικής λογικής πραγματοποιήθηκε σε δύο Avant-garde αρχιτεκτονικά κτίρια το Crystal Palace το 1851 στο Λονδίνο και στον Πύργο του Eiffel το 1889 στο Παρίσι, που θεωρούνται μέχρι και σήμερα πρότυπα μοντέλα βιομηχανικής μεταλλικής προκατασκευής.

 

Αργότερα, η ίδρυση τόσο του Γερμανικού συνδέσμου Deutscher Werkbund (1907) όσο και της σχολής Bauhaus(1919), η ανέγερση της κατοικίας Dymaxion (1927) συνολικού βάρους 2727 kgr, καθώς και η δημιουργία νεοσύστατων τοπίων με βαρετά επαναλαμβανόμενα ομοιόμορφα γυάλινα μεταλλικά κτίρια τόσο στο Chicago και στη Νέα Υόρκη όσο και στις υπόλοιπες χώρες υπαρκτού σοσιαλισμού σηματοδοτούν μία μεταστροφή των αρχιτεκτόνων από το Αvant-garde στα μοντέλα της μαζικής παραγωγής και της λογικής “less is more”.

 

Ταυτόχρονα, η βαριά προκατασκευή, δηλαδή η κατασκευή σε μονάδα παραγωγής στοιχείων από οπλισμένο σκυρόδεμα τόσο στην τοποθεσία όσο και στο εργοστάσιο, κάνει την παρθενική της εμφάνιση στην Αγγλία, με την δημιουργία προκατασκευασμένων κατοικιών(1905), ενώ η μετέπειτα εξέλιξη της αντιπροσωπεύεται κυρίως από κτιριακά έργα, έργα οδοποιίας, έργα γεφυροποιίας, έργα όμβριων υδάτων, έργα στις τηλεπικοινωνίες και έργα που συνδέονται με την γεωργία.  Σήμερα, στην Ελλάδα η βαριά προκατασκευή δεν ξεπερνά το 3% της κατασκευαστικής δραστηριότητας, όταν  στην Ιαπωνία φτάνει το 20% και στη Γερμανία η αγορά προκατασκευασμένων οικοδομών αφορά το 80% του πληθυσμού.

 

Παρόλο που πριν το 1970 η προκατασκευή είχε ήδη κάνει την παρουσία της στον Ελληνικό χώρο, εν τούτοις η ουσιαστική συμβολή της προκατασκευής στην κατασκευή των τεχνικών έργων χρονολογείται από την αρχή της δεκαετίας του 1980.

 

Την εποχή εκείνη καταγράφονται περί τις 8 περίπου σημαντικές εταιρείες προκατασκευής διασκορπισμένες στην Ελληνική Επικράτεια, οι οποίες μεταξύ άλλων συμβάλλουν ουσιαστικά στην κατασκευή εκπαιδευτηρίων (του ΟΣΚ κυρίως) καθώς και στην κατασκευή βιομηχανικών κτιρίων.

 

Το 1997 ο ΣΕΒΙΠΣ (Σύλλογος Ελληνικών Βιομηχανιών Προκατασκευής Σκυροδέματος) για την κάλυψη της έλλειψης επίσημου κανονισμού που να διέπει την προκατασκευή, κάτι που περιόριζε την διάδοση και την αξιοπιστία της, χρηματοδότησε την σύνταξη εισήγησης σχεδίου κανονισμού προκατασκευής, την οποία ανέθεσε σε ειδικούς επιστήμονες και η οποία υποβλήθηκε στην επιτροπή Ευρωκωδίκων προς κρίση, δημόσια κριτική και περαιτέρω διεργασίες. Εν τέλει προέκυψε ο ισχύων Ελληνικός Κανονισμός Προκατασκευής όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1517Δ/27.07.1999.Ο συγκεκριμένος κανονισμός υπό τον τίτλο «Σχεδιασμός έργων από προκατασκευασμένα στοιχεία σκυροδέματος» αποτελούνταν από 2 μέρη, το Μέρος Α που ήταν βασισμένο στην Ευρωπαϊκή Προνόρμα ΕNV 1992-1-3, 1994 του EC2 και το Μέρος Β που ήταν βασισμένο στην Ευρωπαϊκή Προνόρμα ΕNV 1998-1-3,1994, ANNEX B του EC8.

 

Από τις 05/09/2014 και συγκεκριμένα με το ΦΕΚ 1457Β_05062014 όπου επιτρέπεται η εφαρμογή και χρήση, σε όλα τα Δημόσια και Ιδιωτικά έργα, των μεταφρασμένων στην Ελληνική γλώσσα κειμένων των Ευρωκωδίκων δεν διαφαίνεται να έχει δημιουργηθεί αναταραχή και ανατροπή για τα προκατασκευασμένα έργα όπως αυτά μελετώνται από το 1999.

 

Σήμερα, στη χώρα μας με τη μέθοδο της βαριάς προκατασκευής κατασκευάζονται κυρίως βιομηχανικοί χώροι, ξενοδοχεία, νέα σχολικά κτίρια και γέφυρες.

 

Η προκατασκευή βασίζεται κυρίως στη τυποποίηση των πρώτων υλών και των μεθόδων παραγωγής, στη μηχανοποίηση των διαδικασιών παραγωγής, μεταφοράς και εκτέλεσης του έργου και στη συστηματοποίηση του συνόλου των εργασιών, από το στάδιο της μελέτης, του σχεδιασμού και του προϋπολογισμού της κατασκευής, ως τη μεταφορά, την τοποθέτηση και συναρμολόγηση των δομικών στοιχείων της. Λόγω των ανωτέρω, οι βασικοί στόχοι της βιομηχανοποιημένης δόμησης είναι η επίλυση δομικών προβλημάτων που αδυνατεί να αντιμετωπίσει η κλασική μέθοδος, η ταχύτητα κάλυψης των κατασκευαστικών αναγκών, η μείωση του κόστους παραγωγής, ο έλεγχος και η βελτίωση της ποιότητας της κατασκευής, η εκμετάλλευση των τεχνολογικών ιδιοτήτων και η μείωση των εργοταξιακών εργασιών με παράλληλη αύξηση των αντίστοιχων εργοστασιακών.

 

Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 305/2011 (αντικατάσταση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ) και τις απαιτήσεις της Εθνικής Νομοθεσίας (ΦΕΚ 1914/15-06-2012), καθίσταται υποχρεωτική η πιστοποίηση και η σήμανση CE των προϊόντων Δομικών Έργων. Όσον αφορά στη διαδικασία πιστοποίησης της βαριάς προκατασκευής αποτελείται από δύο στάδια, ενώ, τα πιστοποιήσιμα Ευρωπαϊκά Πρότυπα που τη διέπουν αριθμούν σε 21 και είναι τα κάτωθι:

 

 

ΕΝ 1168:Διάτρητες πλάκες με διαμήκη κενά.

ΕΝ 1520:Προκατασκευασμένα οπλισμένα στοιχεία από ελαφροσκυρόδεμα ανοιχτής δομής με φέροντα ή μη φέροντα οπλισμό.

ΕΝ 12737:Πλάκες δαπέδου εσταυλισμού.

ΕΝ 12794:Πάσσαλοι θεμελίωσης.

ΕΝ 12843:Ιστοί και στύλοι.

ΕΝ 13224:Στοιχεία προκατασκευασμένων δαπέδων με νευρώσεις.

ΕΝ 13225:Γραμμικά δρομικά στοιχεία.

ΕΝ 13693:Ειδικά στοιχεία για στέγες.

ΕΝ 13747:Προκατασκευασμένες πλάκες για συστήματα δαπέδων.

EN 13978-1:Προκατασκευασμένοι χώροι στάθμευσης αυτοκινήτων - Μέρος 1: Απαιτήσεις για χώρους στάθμευσης από οπλισμένο σκυρόδεμα μονολιθικής κατασκευής ή αποτελούμενους από ανεξάρτητα στοιχεία συγκεκριμένων διαστάσεων.

ΕΝ 14843:Κλίμακες.

ΕΝ 14844:Οχετοί ορθογωνικής διατομής.

ΕΝ 14991:Στοιχεία θεμελίωσης.

ΕΝ 14992:Στοιχεία προκατασκευασμένων τοίχων.

ΕΝ 15037-1:Συστήματα δαπέδων από δοκούς και στοιχεία από σκυρόδεμα – Μέρος 1:Δοκοί.

ΕΝ 15037-2:Συστήματα δαπέδων από δοκούς και στοιχεία πλήρωσης - Μέρος 2: Στοιχεία πλήρωσης από σκυρόδεμα.

ΕΝ 15037-3:Συστήματα δαπέδων από δοκούς και στοιχεία πλήρωσης - Μέρος 3: Στοιχεία πλήρωσης από άργιλο.

ΕΝ 15037-4:Συστήματα δαπέδων από δοκούς και στοιχεία, από σκυρόδεμα – Μέρος 4: Στοιχεία διογκωμένης πολυστερίνης.

ΕΝ 15037-5:Διακιδωτά συστήματα δαπέδων - Μέρος 5: Ελαφρά στοιχεία απλής πλήρωσης.

ΕΝ 15050:Στοιχεία γεφυρών.

ΕΝ 15258:Στοιχεία τοίχων αντιστήριξης.

 

Το πρώτο στάδιο της πιστοποίησης περιλαμβάνει τον έλεγχο των Δοκιμών Τύπων, οι οποίες διενεργούνται για να αποδειχθεί η συμμόρφωση του προϊόντος με τις απαιτήσεις του εκάστοτε Ευρωπαϊκού Προτύπου. Αναμφίβολα, θα πρέπει να διεξάγονται κάθε φορά που υπάρχει μεταβολή στο σχεδιασμό, στη σύνθεση του σκυροδέματος, τον τύπο του χάλυβα, τη μέθοδο παρασκευής ή άλλες τροποποιήσεις που θα μπορούσαν να αλλάξουν σημαντικά, μερικές από τις ιδιότητες του προϊόντος. 

 

Οι Δοκιμές Τύπου διακρίνονται σε:

 

  • Φυσικές Δοκιμές Τύπου (Γεωμετρικές ιδιότητες, Επιφανειακά χαρακτηριστικά, Μηχανική αντοχή, Αντίδραση και Αντίσταση στη φωτιά, Ακουστικές Ιδιότητες, Θερμικές Ιδιότητες, Επικάλυψη σκυροδέματος, Ιδίο βάρος) – Οι οποίες συνίσταται στην υποβολή αντιπροσωπευτικού δείγματος του προϊόντος.

 

  • Τύποι Υπολογισμού (Μηχανική αντοχή, Αντίδραση και Αντίσταση στη φωτιά, Ακουστικές Ιδιότητες, Θερμικές Ιδιότητες, Ιδίο βάρος) - Αιτιολόγηση των σχετικών ιδιοτήτων του προϊόντος κατόπιν υπολογισμού.

 

  • Συνδυασμός και των δύο.

     

Για τις ιδιότητες του προϊόντος που αξιολογούνται με βάση γενικά αποδεκτές μεθόδους σχεδιασμού (π.χ. κανόνες σχεδίου του EN 1992-1-1), οι φυσικές δοκιμές τύπου δεν είναι απαραίτητες. Επιπλέον όταν ο σχεδιασμός ενός προϊόντος έχει παρασχεθεί από τον πελάτη τότε ο προσδιορισμός του τύπου του προϊόντος δεν είναι απαραίτητος από τον παραγωγό του προκατασκευασμένου στοιχείου.

Το δεύτερο στάδιο της πιστοποίησης περιλαμβάνει τον έλεγχο της παραγωγικής διαδικασίας. Συγκεκριμένα, ο κατασκευαστής θα πρέπει να εγκαταστήσει και να εφαρμόζει ένα σύστημα ελέγχου της παραγωγικής διαδικασίας στο εργοστάσιο παραγωγής  έτσι ώστε να διασφαλίσει ότι το προϊόν που διατίθεται στην αγορά πληρεί τις απαιτήσεις του εκάστοτε ευρωπαϊκού προτύπου. Αρχικά, θα πρέπει να καθορίσει τα καθήκοντα, τις  ευθύνες και τις αρμοδιότητες του προσωπικού που εμπλέκεται στον έλεγχο της παραγωγής στο εργοστάσιο.  

Αναφορικά με το σύστημα ελέγχου, θα πρέπει να περιλαμβάνει διεργασίες που να περιγράφονται από κατάλληλες διαδικασίες και οδηγίες και οι οποίες εκτός των άλλων θα πρέπει να αφορούν, τακτές  επιθεωρήσεις, με κατάλληλους ελέγχους (με βάσει τις απαιτήσεις της ισχύουσας νομοθεσίας) στις πρώτες ύλες του τελικού προϊόντος (σκυρόδεμα, χάλυβας οπλισμού και προ εντεταμένος),στο ίδιο το τελικό προϊόν(εφόσον απαιτείται), στον χρησιμοποιούμενο εργαστηριακό αλλά και μηχανολογικό εξοπλισμό.

 

Η TÜV AUSTRIA HELLAS είναι διαπιστευμένος Οργανισμός Πιστοποίησης και Κοινοποιημένος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (αριθμός κοινοποίησης: 0906) για τον κανονισμό 305/2011 για τα δομικά προϊόντα και παρέχει υπηρεσίες επιθεώρησης και πιστοποίησης βάσει όλων των προτύπων πιστοποίησης για τις προκατασκευές διαθέτοντας ομάδα έμπειρων και πιστοποιημένων επιθεωρητών.

Για περισσότερες πληροφορίες και ενημέρωση μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας: κα Μαρία Σερεμετάκη, τηλ. 210 5220920, εσωτερικό: 152, e-mail: maria.seremetaki@tuvaustriahellas.gr